Pappardelle met champignons in een geitenkaassausje

Iets meer dan 2 jaar geleden, was ik min of meer net mama geworden. Plots was daar een minuscuul Isaacje die ons leven totaal overhoopgooide. Wat. Was. Dat. Zo’n kleine, kwetsbare, zorgbehoevende baby schakelde een soort overlevingsmodus in. Gewoon de dag doorkomen, met z’n allen, levend en wel. Aan meer wou en kon ik niet denken. Ik was al blij als ik de tijd vond om te douchen of snel een snee notenbrood naar binnen te proppen. Het is zo gek, ronduit absurd zelfs met welke mix aan emoties ik nu terugdenk aan die tijd. Als ik de miljoenen foto’s van Isaac, slapend op mijn lijf herbekijk, wil ik meteen terug, terwijl ik me evengoed nog haarscherp herinner dat het voelde alsof er elke dag opnieuw een stukje van mijn oude, vertrouwde identiteit verloren ging. Mama worden doet wat met mens. Mama zíjn doet wat met een mens. Dat geldt misschien ook voor papa’s, dat weet ik niet. Ik weet wel dat ik dat eerste jaar ervaren heb als een wildwaterbaan: soms heerlijk meegevoerd worden met kriebels in mijn buik, soms paniekerig kopje ondergaan en denken ‘Dit gaat fout!’.
Het ging niet fout. Toch nooit écht 😀 En naarmate Isaac zelfstandiger werd, vond ik steeds meer oude stukjes van mezelf terug en ontdekte ik er nieuwe. Ik heb er ook altijd in geloofd, toen vriendinnen en ook oneindig veel lieve Karola’s Kitchen-lezers en -volgers me zeiden: ‘Het betert’. Elke mama haar ding natuurlijk. Maar voor mij is het toch wel duidelijk dat ik de zorg voor deze éénjarige, rond dribbelende peuter verkies boven die voor een friemelend bundeltje Isaac.

Omdat alles plots zo anders was en zorgen voor onszelf geen evidentie bleek, maakte ik er in die intense periode een punt van om elke avond toch een soort van maaltijd voor mezelf te maken. Soms ook voor Pieterjan 🙂 Het koken vond ik belangrijk maar het nadenken over dat koken was absoluut geen prioriteit. Rekening houden met mijn man zijn do’s and dont’s was er dus even niet bij. (Daar werd echter nooit om getreurd hoor: de frituur en afhaalchinees hadden er een trouwe klant bij.) Ik flanste regelmatig een courgetti met voorgesneden champignons in elkaar. Supereenvoudig, supersmaakvol en vooral een heel snel-klaar gerechtje. Die kraamkost was de inspiratie voor dit niet recept. Nog steeds heel erg eenvoudig en snel klaar (én met twee mogelijke short cuts om het nóg sneller te doen gaan – zie tips). En nog smakelijker dan toen! Geloof het of niet, zelfs Pieterjan – champignonhater tot in de kist – heeft een portie meegegeten. (Er werd wat gevist en gepeuterd, dat geef ik toe.) Hij werd overtuigd door het aanzicht van de dikke slierten pappardelle en de romige, zachte saus.

De Armando volkoren pappardelle op basis van tarwe en haver vond ik bij Delhaize. Ik maakte eerder al eens een gerecht met een pasta uit diezelfde lijn: de Tortiglioni met butternutsaus. Volkoren spaghetti vind je quasi overal maar tagliatelle of pappardelle was ik nog nergens tegengekomen. Driewerf hoera dus, want die vind ik echt zoveel leuker om te eten. De Armando volkoren pappardelle bevat maar liefst 10 g vezels per 100g, dat is ruim vier keer zoveel als de witte variant.
De andere hoofdrolspeler in dit gerecht is de Delhaize Chevridou geitenkaas. Deze zachte, smeerbare kaas wordt vooral gegeten als broodbeleg maar ik gebruik hem eigenlijk veel vaker als sausje: zonder enige moeite zet je in een tel een heerlijke, romige saus op tafel. Deze zachte geitenkaas bevat 12 g vet per 100g, waarmee hij in de categorie van de natuurlijke vetarme kazen zit (≤ 20 g vet per 100 g). Met 1 g zout per 100 g zit Chevridou bovendien onder het aanbevolen maximum van 2 g zout per 100 g. Voor de bezitters van mijn tweede boek: deze zachte geitenkaas valt daarmee onder de tweesterrenboodschappen (zie p. 112 Vlot door de supermarkt). Maar laten we het allerbelangrijkste niet vergeten: dit is een lekker product! Bovendien kost de Delhaize Chevridou maar iets meer dan de helft van de Chavroux. Toppertje dus.

Alle ingrediënten in dit gerechtje zijn van tel: de heerlijke champignons, de grote hoeveelheid verse bieslook en tijm, die perfect passen bij de geitenkaas. De rucola en parmezaanse kaas, die smakelijk veel pit geven. En de walnoten, die klassiek maar zalig combineren met de geitenkaas en tijm en tegelijk voor een lekkere crunch zorgen. Smakelijk!

Pappardelle met champignons in een geitenkaassausje

Romige pappardelle boordevol groenten met een geitenkaassausje

4.84 van 6 stemmen

Delen via e-mail Recept afdrukken

Voorbereidingstijd 15 min

Bereidingstijd 20 min

Totale tijd 35 min

Gang Hoofdgerecht

Porties 2

Ingrediënten

  

1x2x3x

• 250 g kleine witte champignons
• 250 g kleine bruine champignons
• 200 g oesterzwammen
• een bosje bieslook van zo'n 2 duimen dik
• een bosje tijmtakjes (in totaal moet je een handvol blaadjes hebben)
• 1 courgette
• 120 à 150 g volkoren pappardelle (4 à 5 nestjes)
• 2 el olijfolie
• 1 teentje knoflook geperst
• 1 potje zachte geitenkaas
• 1 grote handvol rucola
• een handvol (ca. 30 g) walnoten (of geroosterde pijnboompitjes)
• versgeraspte parmezaanse kaas
• versgemalen zwarte peper en grof zeezout

Instructies

 

• Het kookgedeelte van dit gerecht gaat vrij snel, daarom bereid je alle groenten en kruiden best eerst voor. Borstel de witte en bruine champignons schoon en snijd ze in dunne plakjes. Scheur de oesterzwammen in reepjes. Hak de bieslook fijn, haal de tijmblaadjes van de takjes en hak ze grof. Draai de courgette in sliertjes met een spiraalsnijder (de dunne zijde, als je een GEFU gebruikt) en zet opzij, in de koelkast.
• Breng een ruime hoeveelheid water aan de kook en kook de pappardelle volgens de aanwijzingen op de verpakking. (Al dente of net iets verder, naar je eigen smaak.) Hou zeker twee pollepels kookvocht van de pasta opzij, voor je hem afgiet.
• Laat intussen 2 eetlepels olijfolie heel heet worden in een grote pan. Zorg ervoor dat de olie net niet rookt. Bak alle champignons en oesterzwammen op een hoog vuur. Schep ze hierbij pas om, van zodra ze beginnen kleuren. Voeg de geperste knoflook en voldoende zwarte peper toe. (Geen zout, dat zuigt het vocht uit de champignons, wat we eerder willen vermijden.) Laat in totaal zo’n 10 minuten bakken, tot de champignons gaar en gekleurd zijn en eventueel vocht verdampt is.
• Hak de walnoten grof. Zet opzij.
• Voeg de zachte geitenkaas bij de champignons en laat op een laag vuurtje, onder regelmatig roeren, smelten. Leng eventueel aan met wat kookvocht van de pasta. Schep de verse kruiden erbij, voeg wat grof zeezout toe en roer goed om. Schep de pappardelle bij de champignons en vervolgens de courgetti. Voeg eventueel opnieuw wat kookvocht toe, om de saus smeuïg en zacht genoeg te maken. Schep tot slot de rucola erbij. Werk af met de gehakte walnoten.

Delen op Facebook Pin recept

Trefwoord Vegetarisch, pasta

Pappardelle met champignons in een geitenkaassausje: tips & tricks

Nog enkele tijdbesparende tips: gebruik voorgesneden witte en bruine champignons en/of courgetti. Beide vind je in de groenteafdeling, bij Delhaize. Ga voor voorgewassen, gebruiksklare rucola.

Je kan uiteraard ook 500 g witte champignons, grote champignons of eenvoudigweg andere champignons gebruiken. Kies soorten die jij lekker vindt en die beschikbaar zijn.

Gedroogde tijm smaakt helemaal anders dan verse en is bovendien veel krachtiger. Ik zou in dit recept echt aanraden om verse tijm te gebruiken! Tijmplantjes zijn heel makkelijk houdbaar en winterhard. Het mijn overleeft intussen al ruim zes jaar en ik heb helemaal geen groene vingers.

Ik vind de parmezaanse kaas hierbij een echte meerwaarde. Als je deze toch niet wil gebruiken, breng de saus dan zeker voldoende op smaak met zout en verse kruiden.

De spiraalsnijder die ik gebruik is een eenvoudige GEFU: heel tevreden over en neemt amper kastruimte in.

Heb je nog vragen bij dit recept of heb je genoten van dit gerecht?
Laat dan gerust hieronder een reactie na!

Deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Delhaize en bevat affiliate links.
Niets uit dit artikel mag verveelvoudigd of gekopieerd worden in enige vorm, enerzijds elektronisch of digitaal, anderzijds via fotokopijen of opnamen, op welke wijze ook, zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur, Karolien Olaerts.